Hölt leiðir blinda..

Ég er syfjuð allan daginn. Get bókstaflega varla haldið augunum opnum. Langar að leggjast fram á borðið hvar sem ég er stödd og taka smá blund.

Svona er þetta alltaf þegar myrkrið færist yfir. Líkaminn registrerar ekki að það sé kominn dagur, enda bendir umhverfið til annars þegar vekjaraklukkan glymur. Svo á maður að vera að lesa undir próf í svona ástandi! Úff.

Það er þó eitt gott við að vera að lesa undir próf. Það er enginn að tala um kreppuna á Þjóðarbókhlöðunni! Ónei. Þar er þögn. Kærkomin þögn.

Maður sleppur nefnilega hvergi við krepputalið. Sama hvert maður fer og hvar maður er staddur er fólk að segja hryllingssögur. Ég þurfti að sitja undir mjög svo “upplífgandi” sögu hjá leigubílstjóra nokkrum um daginn, um hvað reipi eru að seljast vel þessa dagana. Jolly. Þótt ég hafi nú ekki tekið hann alveg trúanlegan, þá er maður ekkert sá kátasti þegar maður stígur út úr bílnum. Hann var líka allur æstur. Hugsið ykkur, svo byrjar hann sama spjall við næsta farþega. Ég hugsa að ég myndi keyra út í búð eftir einu reipi í lok þannig vinnudags!!

Þannig að ég mæli eindregið með Þjóðarbókhlöðunni. Komið, fáið ykkur góða bók í hönd og njótið þagnarinnar. Ekki veitir af, nú þegar skammdegið bætist ofaná krepputalið.

Æi mér leiðist þessi herferð Skjás 1 um að RÚV eigi að fara af auglýsingamarkaði. Mér fyndist í lagi að tala um þetta á málefnalegri og almennri hátt, enda er nákvæmlega EKKERT samasemmerki milli þess að RÚV fari af markaðnum og að Skjár 1 spjari sig. Það er barasta ekkert víst að þeir sem auglýsa á RÚV vilji auglýsa á Skjá 1, markhóparnir eru engan veginn þeir sömu. Mörg fyrirtæki myndu frekar sleppa því að auglýsa en að missa algjörlega marks hjá aldurshópnum 12-49 ára.

Það er vissulega mikið til í því að ríkissjónvarp eigi ekki að sýna auglýsingar og allt í lagi að ræða það, en það er engin töfralausn í þessu tilviki.

Það er greinilega einhver tíska í ár að vera með svona “jólaskemmtun” með jólahlaðborði. Á Broadway er til dæmis Madonnusýningin með Jóhönnu Guðrúnu í fararbroddi og Friðrik Ómar er á Grand með hljómsveit. Á Hilton Nordica er Sigga Beinteins veislustjóri ásamt Dadda Diskó. 

Ok. First of all, DADDI DISKÓ???? Ég sé ekki beint fyrir mér hátíðlega kvöldstund þar sem einhver sem kallar sig Dadda Diskó kemur við sögu (með fullri virðingu fyrir viðkomandi). Ég skil svosum ekki hvað er verið að þvinga þessari skemmtun upp á mann. Hvað varð um að njóta matarins í ró og næði? Jafnvel að ná smá spjalli við þann sem maður fer með?

Er fólk að bóka sig grimmt á þetta? Ég bara spyr. Þetta er kannski ekki fyrir minn smekk, spurning með aðra.

Þeir staðir þar sem maður getur kyngt jólasteikinni í rólegheitum, án þess að mega eiga von á því að heyra This Is My Life gargað í eyrað á manni, eru að minnsta kosti vinsælir. Ég sá frétt á mbl.is um Turninn í Kópavogi, en þar er allt að fyllast. Mér finnst samt síðasta setningin í fréttinni svo fyndin:

„Þetta verður í svona útlenskum fíling fyrir okkur Íslendinga sem komumst ekki utan í verslunarferðirnar fyrir jólin.“

Æjæ. Aumingja þeir sem komast ekki í verslunarferð til útlanda um jólin útaf kreppunni. Æjæjæjæjæj.