ég var ansi ánægð með mig í dag eftir fyrstu blóðgjöfina mína! Hef lengi verið á leiðinni að gefa en einhvern veginn alltaf gleymt því, en um daginn kom ég við og lét taka prufu og í dag var svo fyrsta alvöru gjöfin. Hjúkkan útskýrði að blóðið mitt, hálfur lítri, myndi líklegast hjálpa þremur manneskjum, blóðgjöf sem og blóðflögur.. og eftir að hafa fengið mér aspassúpu og tekex með osti á kaffistofunni fór ég út, svífandi á skýi yfir tilhugsuninni að ég hefði kannski bjargað mannslífi í dag.
Skýið hvarf undan mér hálftíma síðar í Hans Petersen þar sem ég var að undirbúa jólagjöfina til afa. Skyndilega varð ég brjálæðislega þyrst og bað um vatnsglas.. svo fór ég öll að svitna og mig svimaði.. svo sortnaði mér barasta fyrir augum og ég fann hvernig mátturinn í fótunum hvarf og það munaði ENGU að það steinliði yfir mig!! Samkvæmt öðrum kúnnum í búðinni, sem voru þvílíkt vinsamlegir og buðu fram aðstoð sína, var ég snjóhvít í framan. Sat svo eins og asni á einhverjum stól með höfuðið á milli hnjánna í góða stund áður en ég treysti mér til að standa upp. Mjög graceful.
Ég er komin heim núna og ligg upp í sófa og horfi á The Office. Blóðgjöf er ágæt afsökun til að liggja í leti allavega!
Ég ætla nú ekki að láta þetta aftra mér frá frekari blóðgjöfum í framtíðinni. Fyrst ég GET gefið þá finnst mér alveg lágmark að gera það! Þetta hlýtur líka að venjast.. ég skrifa þetta á það að ég er byrjandi í blóðgjöf.. og þurfti að berjast í gegnum vind og rigningu til að komast í búðina, upp smá brekku, svo kannski telst það að “reyna á sig”.. 
en Ívar bró húðskammaði mig fyrir að gúffa ekki í mig eftir blóðgjöfina.. var bara yfir sig hneykslaður á súpudisknum og tekexinu.. en hann og vinir hans gáfu stundum blóð þegar þeir voru ekki með nesti í skólanum og blankir hehehe.. ok note to self: Háma í mig mat eftirá!!
Nýleg ummæli