Hölt leiðir blinda..

Nú hef ég horft á fimmtán mínútur af “Must Love Dogs” og ég er kjaftstopp. Hvers vegna er það svona oft þannig í rómantískum gamanmyndum að það sé ÖMURLEGT hlutskipti að vera einhleypur?? Í þessari tilteknu mynd hefur konan verið fráskilin í 8 mánuði og ÖLL fjölskyldan hagar sér eins og hún sé lifandi dauð, eigi sér barasta ekki líf, vorkennir henni svo svakalega að hver einn og einasti safnast um hana með myndir af einhleypum vinum sínum til að reyna að koma henni á stefnumót af því að “it’s been 8 months!!”, svo vorkennir hún sér svo rosalega sjálf að hún missir stjórn á sér í kjötborðinu þegar starfsmaðurinn reynir að bjóða henni fjölskyldutilboð á kjúklingi!! Já og soundtrakkið eru lög sem innihalda eftirtalda frasa: “When will I be loved” og “Hey there lonely girl”, “let me make your broken heart like new”. Ælupoki, einhver?

Nú er ég einhleyp. Hef verið það í dálítinn tíma, með stuttum hléum þó. Ekki stend ég með tárin í augunum yfir eldhúsvaskinum og borða kvöldmat. Ekki hangi ég með eymdarsvip í “frosin matvara” deildinni í búðum og vonast til að hitta þar einhleypan mann! Ekki eru vinkonur mínar viðþolslausar af áhyggjum af mér, horfa á mig með vorkunnaraugum, halla undir flatt og segja “awww”! Ekki undir neinum kringumstæðum!

Ég er ekki að reyna að segja “velkomin-í-21.öldina-ég-þarf-sko-EKKI-á-karlmanni-að-halda” um leið og ég klæði mig í rauðu sokkana mína og kaupi mér hamar, ég er bara hneyskluð á þessu viðhorfi. Vissulega er þetta amerísk vellumynd og þyrfti þess vegna ekki að vera okkar raunveruleiki hérna megin við Atlantshafið, en ég komst þó að öðru um daginn. Ég var að fljúga með einni ógurlegri skvísu um daginn, sem var tiltölulega nýlega orðin einhleyp aftur á meðan flestar hennar vinkonur eru í sambandi og þó nokkrar komnar með börn. Í hennar vinkonuhóp fékk hún oft að heyra “ertu ekki að djamma aaaaðeins of mikið?” og hún fékk að finna að svona einhleypingslíferni væri nú ekki alveg samboðið hennar aldri. Hún ætti eiginlega að ganga út í hvínandi hvelli og eignast barn hið snarasta. SEM BETUR FER eru vinkonur mínar EKKI svona. Eða, að minnsta kosti svo ég hvorki sjái né heyri til Nú er bara öldin sú að fólk gengur út seinna á lífsleiðinni og eignast sín fyrstu börn eftir þrítugt, eitthvað sem þótti kannski ferlegt hjá kynslóðinni á undan. Fleiri konur kjósa vinnuframa áður en þær fara út í barneignir, hjónaskilnaðir aukast, hin samsetta fjölskylda er viðurkennt fjölskylduform og minni virðing er borin fyrir samböndum. Ég meina, hafiði kíkt á www.einkamal.is???? Skyndikynnahlutann??? Þetta er vægast sagt viðbjóður. Mér finnst asnalegt að vinkonur þessarar vesalings stúlku séu að setja sig á háan hest þótt þær eigi mann og börn. Sú staða að maður hefur ekki áhuga að eiga mann og börn getur vel komið upp, og af hverju er það ekki í lagi? Er stundum ekki alveg jafnasnalegt að eiga mann og börn, eins og að vera einhleypur??

Ég gat eiginlega ekki orða bundist. Ég er alls ekki á móti kærustum, börnum eða eiginmönnum. Ég væri alveg til að eiga eitthvað af þessu einn daginn. Það þýðir þó ekki að ég sé að leita logandi ljósi að hinum eina rétta. Mér finnst það ekki það mikilvægasta í lífinu eins og er. Auðvitað getur það breyst, forgangsröð breytist auðvitað þegar maður stofnar fjölskyldu, en á meðan verður fjölskyldufólkið að muna að hjá þeim einhleypu hefur röðin ekki breyst. Bæði fjölskyldumanneskjan og sú einhleypa eiga jafnmikinn rétt á sér og það getur alveg jafnmikil hamingju falist í hvorutveggja.

Kannski ég ætti að hætta að horfa áður en ég pirrast meira

…þangað til S37 kemst að nýju í réttar hendur!!! TÍU DAGAR GOTT FÓLK!! Gvöð hvað ég hlakka til :):) Frábært að fá að vera hjá settinu, en ég hlakka ægilega til að geta glápt á sjónvarpið þegar ég vil, já eða fengið mér einn kaldan athugasemdalaust Ég hef þó lifað nokkuð eins og blóm í eggi, maður skammast sín eiginlega fyrir það, og í stað þess að borga af íbúðinni þá hef ég bara borgað upp yfirdráttarheimildina í staðinn smásyndir frá Leeds, ekkert stórvægilegt!
En, enn og aftur, TÍU DAGAR!! Ég ætla svo að dúlla mér við að setja upp hillur, kaupa mér sófa (kannski að viðbjóðslega ljóti sófinn gangi ekki fyrir þótt hann sé tvöfaldur svefnsófi, hefur ekki verið ÞAÐ mikið notaður að hann sé ómissandi) og hlakka til að raða bókunum mínum upp og dást að græjunum mínum og bjóða vinkonum í te.

Snilldarhelgi. Eiginlega uppgefin eftir þvílíkt djamm.

TÍU DAGAR! Svona in case að það hafi farið framhjá einhverjum

ægilega gaman í Boston held að Arnbjörg hafi sett verslunarmet, allt ofansýndri búð að þakka/kenna! Þrátt fyrir það náðum við líka að skottast um í góða veðrinu og njóta lífsins aðeins!! Well done! Æði að hitta Ericu og Emily og við vorum sammála um að það væri hálf súrrealískt að hittast í Bandaríkjunum hehehe.. það sást varla högg á vatni á matarskömmtunum okkar eftir að við höfðum borðað á okkur gat á The Cheesecake Factory!! Salatið hennar Emily var örugglega búið til úr a.m.k. tveimur kálhausum! og ostakökurnar mmmmm slef slef… stórhættulegar og ekki fyrir hvern sem er að velja úr þessu úrvali á matseðlinum. Skora á ykkur að reyna!!

Svei mér þá. Ég er farin að halda að háum launum, eða bara starf í hot-shot banka, fylgi prik til að stinga upp í rassinn á sér. Án gríns. Það má ráða af hegðun ýmissa einstaklinga, sem halda að þeir geti komið fram við annað fólk eins og það sé eitthvað óæðra. Alveg óþolandi.

Æh hvað það er krúttlegt af Supernova að leyfa fjölskyldu Magna að fljúga út í heimsókn. Ég hef nú aldrei verið þekkt fyrir að fíla Á móti sól, en Magni er að sanna fyrir mér að hann getur alveg sungið. Hann er mikið betri á ensku en íslensku. Kannski af því að íslenskan var mikil ísl-ENSKA. Ég er bara mjög sátt við piltinn þarna í Rockstar:Supernova og hann á allt gott skilið. Áfram Magni. Þótt ég efist nú stórlega um að hann vilji actually vera í hljómsveit með þessum klikkhausum þarna sem kunna ekki að segja neitt annað en “awesome!”. Þetta er stórgott tækifæri fyrir hann að koma sér á framfæri þótt hann standi ekki uppi sem sigurvegari að lokum. Sá skemmtilegt viðtal við Magna á YouTube, læt það fylgja með hér svona til gamans.