Hölt leiðir blinda..

Þá er það ákveðið. Ég vinn ei meira fram að goti. Ekki það að ég sé orðin þreytt eða e-ð heldur er sú sem tekur við af mér komin og það er lítið að gera fyrir okkur báðar. En ég er samt í mjög góðri stöðu hérna reyndar, ég má alveg mæta og vera til taks fyrir söbbinn ef ég vil því að skiljanlega vilja þau hafa hana hér til taks ef ég skildi fara í gang. En þar sem starfið er síður en svo tveggja manna og ég ekki mikill tölvudundari þá ákvað ég bara að hættessu. Ég finn mér e-ð að dunda heima. Ég verð reyndar að búa til e-ð brjálað prógram held ég svo að ég morkni ekki bara út leiðindum.

Það var sko skálað í kampavíni klukkan 00:01 þessi áramót hjá kallinum og mér, við náðum að vera barnlaus út árið 2005!! Litla lús sýndi fjárhag foreldra sinna mikinn skilning með því að hemja sig aðeins. En í staðin lætur hún alveg örugglega bíða eftir sér. Ég er alveg búin að gera ráð fyrir því að ganga slatti framyfir og það kæmi mér ekki á óvart að ég yrði bara sett af stað á endanum, en samt sem áður var það kannski full mikil bjartsýni hjá mér að ætla óþolinmóðustu manneskju í heimi – aka me – að bíða salíbunuróleg eftir þessu. Ég er ekki að meika svona bið. not my cup of tea. Þannig að þá er bara að vinna og labba og synda og e-ð…hafa bara nóg að gera þangað til að henni hentar að koma. Það væri samt svo fallega gert af henni að láta það henta sér sem fyrst þar sem ég held að andlitsdrættir og liðamót séu langt komin með að hverfa vegna bjúgs. fallegt.

En takk fyrir árið 2005 allir saman! Gott ár, og held ég bara það viðburðarríkasta í mínu litla lífi. Þetta var ár pakkans, þar sem við kallinn keyptum íbúð og honum tókst að barna mig:) nokkrum mánuðum fyrr en planað var en það slapp fyrir horn. Svo nottla usa-vegas-ny-niagara ferð sem var snilld og margt margt fleira…

Annars er ætla ég að fara að stressa mig aðeins upp fyrir útsendingu núna…kannski svínvirkar það;) who knows.