Margt gerst síðan ég bloggaði síðast. Strákurinn með engu sjálfsvirðinguna, sem ég skellti bílhurð í klofið á, hefur hringt að meðaltali fjórum sinnum á dag síðan þá. Ég hef ekki svarað. Svo gafst hann uppá því og fór að smsa. Ég ákvað að svara og sagði að ég væri búin að segja nei, ég myndi ekki skipta um skoðun. Hann hringir samt enn. Og ég svara ekki.
Undanfarið hefur sambýliskonan notað óvenjulegar aðferðir til þess að ná sínu fram í húsinu. Það er greinilegt að hún er ofdekrað einkabarn sem hefur vanist því að it’s her way or the highway – hún segir það m.a.s. sjálf. Hún hefur til dæmis sett hluti fyrir utan dyrnar hjá fólki ef það þvær ekki eftir sig. Ef glasið er enn óþvegið eftir klukkutíma er það komið fyrir utan dyrnar. Um daginn setti hún stóran hníf fyrir utan dyrnar hjá Matt, blaðið sneri upp og náði upp fyrir tröppuna.. Ég sagði henni að snúa blaðinu amk niðurávið, svo enginn myndi missa tá. Kærastan hans var næstum búin að hálsbrjóta sig þegar hún datt um hluti sem voru fyrir utan. Afmælisdagur sambýliskonunnar rann svo upp á þriðjudaginn. Klukkan HÁLFSJÖ vakna ég upp með andfælum, haldandi að það séu þjófar í húsinu með vinnuvélar að draga allt út úr eldhúsinu og stofunni. Lætin voru ÞVÍLÍK!! Við Ste, bæði á 3.hæð (eldhúsið og stofan á 1.) vöknuðum bæði og kíktum fram.. nei nei þá voru þetta engir þjófar, HELDUR SAMBÝLISKONAN AÐ REYNA AÐ VEKJA OKKUR MEÐ ÞVÍ AÐ BERJA Í POTTA OG SVOLEIÐIS!! Það þarf sko meira en lítið átak til þess að hafa svona hátt!! Og milljón dollara spurningin er: AF HVERJU??? Jáh, þegar stórt er spurt verður oft lítið um svör. Mitt svar er: Af því að hún er bara snarbiluð. Svo má líka reyna að upphugsa svör eins og að hún sé svona stressuð yfir prófunum (hún hefur verið óvenju pirruð undanfarið), sé þreytt á umgengninni, sé að hefna sín því strákarnir spiluðu háa tónlist í hálftíma snemma á laugardagskvöldið.. hver veit?? Mér er bara drullusama, fólk sem gengur sæmilega heilt til skógar hagar sér ekki svona klukkan hálfsjö á morgnana. Svo kom hún inní herbergið mitt um tíuleytið, til að sýna mér blómvönd sem kærastinn hafði sent frá Frakklandi og ég bara “hvað í fjandanum varstu að gera í eldhúsinu í morgun???” og hún alveg eins og ljós: “ég var bara að ganga frá og fara út með ruslið…” Já einmitt!! Ég var svo ÓGEÐSLEGA REIÐ á þriðjudaginn að ég var alvarlega að hugsa um að flytja út. Ákvað að klára daginn og athuga hvort mér væri runnin reiðin næsta dag.
Á þriðjudagskvöldið var nefnilega íslenskt kvöld. Ég sauð hangikjötið um morguninn, ilminn lagði um húsið og það voru jól alveg uppá nýtt 
Það sló aðeins á pirringinn í mér. Ég var hrikalega kvíðin fyrir að búa til jafninginn, en fyrir eitthvað stórkostlegt kraftaverk tókst mér ekki að klúðra honum algjörlega. Var með einhvern PÍNKULÍTINN pott, hefði þurft miklu stærri, en þetta var alveg ætt. Og sambýlingarnir voru barasta hæstánægðir með þetta. Ég reyndi bara að ignora Idu, þar sem hún talaði nonstop um prófið sem hún var að læra fyrir og þýskt mál (ekki djók), en hún fór fljótlega aftur upp að lesa svo við hin áttum rosalega gott kvöld saman. Og Tarantino getur bara átt sig, því Ópal skotið sló í gegn!! Hér eru nokkrar myndir. Strákarnir hafa verið með eindæmum krúttlegir og grátbeðið mig um að flytja ekki út – svo ég er eiginlega hætt við.
Svo hef ég hangið með stelpunum, þær hringdu í mig í gær þar sem ég var við það að sofna á sófanum lesandi Dracula (fyrir skólann, en helvíti er hún góð) og drógu mig á Revolution, þar sem var ógurlegt student night í gangi – frí vodkaskot, 2-4-1 á kokkteilum, frí pizza og ég veit ekki hvað og hvað. Stuð. Mér tókst því miður að týna hattinum mínum 
:(:(:( ömurlegt! Framundan er rosa dagskrá í sósíallífinu og svo styttist í Parísarferðina Frekari upplýsingar hafa borist, við munum semsagt syngja með Lady&Bird á íslensku menningarkvöldi og Gus Gus munu einnig koma fram. Tónleikahöllin er rosa flott!
Nýleg ummæli