Hölt leiðir blinda..

Venjuleg ár er júlí besti mánuður í heimi. Þá á ég nefnilega afmæli. Í ár var þetta leiðinlegasti mánuður ársins næstum því. Hryðjuverk á afmælisdaginn (ekki nóg með það, heldur er ég svo að flytja í borgina þar sem sprengjumennirnir bjuggu – Leeds) og tíu morgunflug, sem þýðir uppí rúm klukkan hálftíu. Ég hef ekkert líf átt, lítið sem ekkert séð vini mína, misst af einu útilegu ársins og ekki haldið partý.

Ég fékk hinsvegar ágæta ágústskrá. Fleiri síðdegisflug. Icelandair finnst ég greinilega góð á Minneapolis svo þeir senda mig þangað í þriðja sinn í sumar. Sem betur fer er Minneapolis fín! Nú ætla ég ekki í Mall of America í þriðja sinn, heldur ætla ég að njóta aðeins lífsins og sitja á útikaffihúsunum og versla bara í Target. Ég ætla að taka mömmu með til Baltimore, þá getur hún sjálf verslað allar jólagjafirnar og ég þarf ekki að hlaupa sveitt búð úr búð til að kaupa handa öllum fjölskyldumeðlimum og velunnurum. Svo upphugsa ég kannski eins og einn vin í viðbót til að koma með mér til Minneapolis.. má víst taka tvo með mér í stopp. Þetta vissi ég ekki fyrr en nýlega. Og ég þarf ekki að grow a boyfriend til að fá frímiða eftir sumarið – ég má líka taka vin!!:) Svo nú hefst bestavinarkeppni Lovísu, öðru nafni “kiss-Lovisa ’s-ass” – verðlaunin eru Minneapolis

Um helgina fékk ég þá spurningu frá farþega hvort ég gæti ekki fært björgunarbátinn í annað farangurshólf – svo hann gæti sett handfarangurinn akkúrat fyrir ofan sætið sitt. Ég er ekki að grínast. Viðkomandi skildi illa af hverju það væri ekki hægt. Fólk er fífl.

Er búin að vera að dunda mér við að skanna inn barnamyndir af mér og nokkrar gamlar fjölskyldumyndir. Hverjum finnst ekki gaman að eiga brúðkaupsmynd af foreldrum sínum? Reyndar lítur þetta út fyrir að vera fermingarmynd af þeim, þau eru svo barnaleg! Hér eru þau svo 27 árum síðar.

Var eiginlega nýlega að fatta að ég er að flytja út eftir rétt rúman mánuð. Sjitt. Er byrjuð að leita aðeins að húsnæði á netinu og Neil frábæri hefur boðist til að kíkja á eitthvað fýsilegt fyrir mig. Ekkert smá góður. En herregud, þarf að fara að pakka niður og svona. Já og panta flug!! Ég er ekki alveg að ná þessu bara. Hlakka bæði óstjórnlega til og kvíði svolítið fyrir. Hef aldrei farið neitt EIN – alltaf verið með vinkonu eða kærasta. Eina sem kemst að er ojojojoj hvað ég nenni ekki að pakka ENN EINU SINNI!! eftir að ég kem heim, ætla ég ekki að fara neitt alveg í bráð. Æh þetta sagði ég svosum líka eftir England. Og þegar ég pakkaði fyrir Sólvallagötuna. Maður er fljótur að gleyma.

Mikið ósköp eru farþegar spes fólk. Í hverju einasta flugi er einhver sem heldur að hann sé Palli er einn í heiminum og breiðir úr sér í ganginum og brýtur saman jakkann sinn af mikilli vandvirkni á meðan þriggja kílómetra röð af fólki fyrir aftan hann sem bíður eftir að fá að finna sætin sín.

Svo biður einn um teppi – þegar maður kemur með það biður næsti farþegi við hliðina um teppi – svo þegar maður kemur með það biður sá þriðji um teppi í sömu sætaröð…

Heit brauð eru boðin með morgunmatnum, í fallegri körfu með viskustykki yfir til að halda þeim volgum. Alltaf eru nokkrir sem kalla á eftir manni með örvæntingu í röddinni þegar maður þarf að fylla á körfuna; “Miss, Miss, please, BREEEEAAAAD” – þeir eiga greinilega kraftaverkakörfu sem aldrei tæmist. Nákvæmlega það sama með kaffið – eins og kaffið sé bara horfið að eilífu. Enn og aftur, þeir farþegar eiga greinilega sjálffyllandi kaffkönnu. Svo hef ég lent í einum hóp sem ætlaði svo að get their money back með kaffinu.. “miss, more! more!!!” og ég þurfti að bæta í fulla bollana nokkrum dropum svo kaffið næði upp að brún bollans..

Það eru líka alltaf einhverjir hissa á því að við bjóðum ekki upp á alls konar sérfæði án þess að það hafi verið pantað sérstaklega fyrirfram. “ha, bjóðiði ekki uppá halal mat???” Liggur við.

Og hvernig væri að skilja einföld ensk orð?? eins og “anything else to drink with your meal?” Það er eins og ég hafi spurt um tilgang lífsins á ding-dongísku eða eitthvað.

Auðvitað eru farþegar upp til hópa mjög þægilegt og yndislegt fólk. Svona atriði eru bara fyndin en geta líka farið í manns fínustu þegar maður er þreyttur. Eins og ég var í gær. Þá kemur áralöng reynsla af þjónustustörfum til góða – upp með brosið og láta eins og ekkert sé.

Vill einhver í guðanna bænum taka númerið mitt niður af veggnum á kaffistofu símaperra!!!!!! Það er eitthvað verulega óeðlilegt við það hvað ég er óheppin með einhverja viðbjóðslega perra sem bögga mig endalaust úr einhverjum óskráðum símanúmerum!! Ég veit ekki um neinn annan sem lendir svona oft í þessu, eða bara yfirleitt!!! Klukkan HÁLFSJÖ í morgun byrjaði einn að smsast og hætti því ekki fyrr en HÁLFELLEFU!! Ef hann heldur áfram hóta ég honum lögreglunni. Gerði það við einn um daginn og þá loksins hætti hann. Ég hef einu sinni kært svona til lögreglunnar þegar mælirinn var fylltur með mjög svo ósæmilegum skilaboðum á talhólfinu mínu, og ég mun ekki hika við að gera það aftur.

eftir að hafa legið í þunglyndi í dag, bjargaði Ýr deginum. Hún tilkynnti mér að hún hefði fengið eintak af Harry Potter í Iðu – í miðjum “nei-hún-er-uppseld-og-sendingin-kemur-kannski-í-næstu-viku”-kræsisnum. Hljóp eins og fætur toguðu niðrettir.

Halelúja, let the reading begin.

Garg, öll skemmtilegu námskeiðin í Leeds eru full og ég er að reyna að velja mér ný… í hvert sinn sem ég sendi þeim ný valfög er eitthvað ekki alveg í lagi og ég þarf að velja upp á nýtt. Var að senda þeim valkosti númer fjögur eða eitthvað. Svo ég verð ekki endilega í afspyrnuskemmtilegum kúrsum. Hlýtur samt að vera gaman.

Var búin að hlakka svo til að fá að skjótast inn í flughöfnina í Mílanó í gær og kaupa mér parmesan ost og ath hvort Harry Potter væri til þar, þar sem hann er uppseldur á Fróni. En nei, vélin fékk ekki gate svo farþegar voru sóttir á rútum upp að vél.. og leiðindapúkinn starfsmaðurinn sagði að við gætum ekki farið inn! Þurftum að hanga inní vél í óvenju löngu stoppi. Men, hvað ég var pirruð við gaurinn.

Í kvöld er svo fjölskyldu-vonTrapp æfing.. það var ein slík á mánudaginn þar sem við æfðum lög eins og Blessuð sértu sveitin mín, Jón granni og síðast en ekki síst Don’t worry, be happy. Fyrri tvö eru í uppáhaldi hjá áttræðu afmælisbarninu. Í kvöld er svo æfing með stórfjölskyldunni.

Best að gera eitthvað af viti í góða veðrinu svo ég eigi eitthvað pínu félagslíf…

innflutningspartý hjá Arnbjörgu og Víkingi heppnaðist þvílíkt vel – það var þrusustuð, sérstaklega þegar tveir vinir Víkings drógu fram gítarinn og spiluðu snilldarlög fram á nótt. Við Sigga enduðum svo á 22 með tveimur gestum úr partýinu sem við þekktum ekki neitt, en óvænt djömm með nýju fólki reynast oft þau skemmtilegustu og þetta var bara þvílíkt gaman!

Daginn eftir tók við stress við að koma Djúsí myndbandi saman fyrir brúðkaup Láru… fimmtudagskvöldið fór allt í að reyna að koma þessu saman, fjórir árangurslausir klukkutímar.. svo við létum fagmenn yfirfæra þetta á disk sem kostaði þó skildinginn… en það gekk á endanum að setja þetta saman í sæmilega stutt og laggott atriði, tæknitröllið ég leyni stundum á mér (yfirleitt ekki samt) og atriðið gekk bara nokkuð vel. Fólk virtist hafa gaman að því að sjá Djúsí 16 ára og stressaðar í Gettu Betur þá sérstaklega. Worst moment of my life og skrítið að sýna þetta bláókunnugu fólki þar sem ég get varla sýnt mínum nánustu þetta myndskeið. Brúðhjónin voru sérlega glæsileg og veislan svakalega skemmtileg.

Snoop Dogg setti svo punktinn yfir i-ið með FRÁBÆRUM tónleikum í Egilshöll – sjitt hvað maðurinn var hrikalega kúl, það bara oozaði af honum.. Hljóðfíflunum tókst næstum að eyðileggja tónleikana með verstu hljóðblöndun sem ég hef heyrt á tónleikum, en Snoop bjargaði þessu algjörlega. Þvílík rífandi stemning og við eibs sungum hressilega með og dönsuðum. Rosalega mikið af gullfallegum unglingsstúlkum á staðnum sem því miður voru of lítið klæddar og of mikið málaðar – sorglegt – en þægilegt að ryðja þessum greyjum frá og við sáum því mjög vel á sviðið “We love you Snoop!!”

Ekki nóg með að hryðjuverkin hafi verið á afmælisdaginn MINN heldur eru hryðjuverkamennirnir frá bænum MÍNUM!! Það er að segja bænum sem ég er að fara til; Leeds. Ja hérna. Þeir voru þó í hinum háskólanum, ekki University of Leeds þar sem ég mun stunda nám!

Var að velja mér ný fög í skólanum, þar sem þau ég hafði þegar valið eru ekki kennd í ár. En er nokkuð sátt við útkomuna. Ef allt gengur eftir verð ég í Detective Stories, Creative Writing, Theatrical Space and Scenography, Angry Young Men and Women: Literature of the Mid-Twentieth Century o.fl. Hljómar bara ágætlega!

Best að halda sig frá Pakistönunum í Leeds. Þetta hljómar alveg fáránlega fordómafullt en vá, maður vill bara varla taka sénsinn. Best að halda sig bara yfirleitt frá útlendingum. Íslenskt já takk! En þó vil ég ekki taka sénsinn á að verða yfir mig hrifin áður en ég fer út því ég meika ekki enn eitt fjarsambandið.. og þá verð ég líka að passa mig á að eignast ekki kæró úti því ég vil ekki heldur fjarsamband í hina áttina. Æh ég er eitthvað voðalega mikið að reyna að hafa stjórn á þessu. Auðvitað á maður bara að go with the flow. Deita ef maður vill deita og svo framvegis. Þó er ég að taka hinn pakkann á þetta – reyna að hafa stjórn á þessu. Inner poised ice queen.